Κυριακή, 27 Απριλίου 2008

Μελαγχολικό Πάσχα

Ήταν το πιο γρήγορο Πάσχα όλων των εποχών! Με την οικογένεια, βγαλμένη από κάποια ταινία του Κουστουρίτσα, στο χωριό στο Κιλκίς (δεν είμαστε Πόντιοι, σε καμία περίπτωση!). Είχα πολλά χρόνια να κάνω Πάσχα μαζί τους στο χωριό και συνειδητοποίησα γιατί το απέφευγα συστηματικά..Δεν έχω πρόβλημα με την οικογένεια, ίσα-ίσα πέφτει πολύ γέλιο, ο καθένας είναι ένα τσίρκο από μόνος του.


Μάλλον έχω πρόβλημα με τις αναμνήσεις μου..Πήγαινα στο χωριό όταν ήμανε μικρή, αμέσως μόλις κλείναν τα σχολεία, στον παππού και τη γιαγιά, ερχόταν και οι φίλες μου και περνάγαμε ωραία. Μια φορά είχα και ένα κοτοπουλάκι μαζί, αλλά ψόφησε το καημένο και είχα τύψεις γιατί νόμισα οτί εγώ φταίω, που δεν το πήγαινα βόλτες..Μια άλλη φορά έφαγα ένα ρυζόγαλο ενώ δεν έπρεπε και όλες οι καρακάξες με κατηγορούσαν για αμαρτωλή και το είπαν στη γιαγία μου και αυτή με έβαλε να διαβάσω κάτι προσευχές για να μπορέσω να κοινωνήσω την άλλη μέρα. Η γιαγία δε θύμωσε μαζί μου θυμάμαι αλλά έβγαλα τα συμπεράσματά μου: δεν μπορώ να δένομαι με ζωάκια και δεν μπορώ να έχω την ευθύνη τους, καθώς και δε χρειάζεται να παίρνω μαθήματα από κλώσσες για τον ενάρετο βίο, μιας και η γιαγία που ήταν η πιο θρήσκα σε όλο το νομό δε με μάλωσε..
Η Ανάσταση, κλασσική ιστορία..Στην άκρη της αυλής εμείς, οι νέες κλώσσες του χωριού, ντυμένες ωσάν να πηγαίνουν στα μπουζούκια..Η αισθητική μου τραυματίστηκε ανεπανόρθωτα για άλλη μια φορά! Κανένας σεβασμός στο μυστήριο και στο χώρο..Ακούσαμε το κορυφαίο Χριστός ανέστη εκ νεκρών, φιλιθήκαμε σταυρωτά, μου διαλύσαν το αυγό μου και πήγαμε σπίτι για τη μαγειρίτσα..Έφαγα τα δυό μου πιάτα και μετά ύπνος!Ούτε επαρχιακό σκυλάδικο, ούτε τίποτα!


Τώρα πια όχι μόνο δεν έρχονται οι φίλες μου, ούτε καν σουβλίζουμε και το κυριότερο πάει και η γιαγιά..Δράμα το Πάσχα!Οι κλώσσες του χωριού έχουν παντρευτεί εδώ και χρόνια, να μην σου πω ότι κοντέυουν να παντρέψουν και τα παιδιά τους..Ο Κώστας Ζούμπας στο επαρχιακό σκυλάδικο δεν προσφέρει κανένα ενδιαφέρον, ούτε σαν κάλτ μορφή έστω..Καπνά δε βάζει κανείς και οι φούρνοι μένουν να σκουριάζουν. Ο θείος μου λέει, θα βάλει σαλιγκάρια.


Ήταν και ο καιρός μουντός, ψιλοέβρεχε και το σκηνικό έγινε ακόμα πιο μελαγχολικό..Πήρα το λεωφορείο από τη Γουμένισσα και ξαναείδα με πολλή χαρά, εκεί που περίμενα, το μεγαλύτερο γρίφο όλων των εποχών..Το κρεοπωλείο "Έπρεπε". Πάντα αναρωτιόμουν γιατί να βγάλει κάποιος το κρεοπωλείο του 'Έπρεπε"..


Ήρθα μάνι μάνι στη Σαλονίκη, βρέχει ακόμα και η πόλη είναι άδεια..Είναι που είναι μελαγχολική από μόνη της, τώρα έτσι άδεια και βροχερή ήταν μια σκέτη κατάθλιψη..Μισώ τις ώρες της σιωπής μου, όταν δεν έχω τίποτα να πω και κυρίως όταν δε θέλω τίποτα να πω, κι ας έχει κόσμο γύρω μου...
Προτιμώ να θυμάμαι. Τότε που ήταν όλοι εκεί, τότε που έκανα αμάν να πάω στο χωριό μου..Τότε ήταν ωραία και δεν υπήρχε αυτή η σιωπή, να σε βαραίνει, όπως αυτή η κωλο-υγρασία, Απρίλη μήνα, σου βαραίνει τα κόκκαλα..Ελπίζω του χρόνου να είναι καλύτερα, στο χωριό ή και κάπου αλλού, χωρίς σιωπή, χωρίς βροχή..Χρόνια πολλά σε όλους!

Πέμπτη, 24 Απριλίου 2008

Τα ξέρασα όλα!

Θα παίξω και γω, κατόπιν προσκλήσεως του Ερυθρού!Να ποιά είμαι!



Όνομα: Παρτιζάνα

Γενέθλια: Γενάρης του 1980

Ζώδιο: Υδροχόος, αν και παίζει να 'μαι και Αιγόκερως

Χρώμα μαλλιών: καστανά

Χρώμα ματιών: μελιά

Έχεις ερωτευθεί ποτέ: αμέ!!!!!

Μουσική που ακούς: τα πάντα, αλλά έχω μια αδυναμία στα Άσπρα Κουμπιά
Χαρακτήρας Disney: εγώ μεγάλωσα με Λόλεκ και Μπόλεκ. Μου αρέσει όμως και ο Ροζ Πάνθηρας.
Ποιός φίλος/φίλη μένει πιό μακριά: η Ισαβέλλα!Πού πήγες εκεί πάνω μωρή?!

Πρώτο πράμα που σκέφτεσαι όταν ξυπνήσεις: όχι, ρε πούστη μου!

Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: μια κακιά συνήθεια..

Τί έχεις στον τοίχο σου: Αφίσσες
Τί έχεις κάτω από το κρεβάτι σου: Την ηλεκτρική σκούπα

Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζω να σπάει τί θα έκανες; Θα σιχτίριζα γιατί θα έπρεπε να το μαζέψω!
Αγαπημένος αριθμός: 5 (το πιο εύκολο στον πολλαπλασιασμό)

Αγαπημένο όνομα: καλά είναι όλα μωρέ!

Χόμπι: βόλτες και μπύρες με φίλους, ιστορία, κουβεντούλες επί πολιτκών ζητημάτων και Γιούγκα!

Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα: Στο Βελιγράδι

Μία ευχή για το μέλλον: σοσιαλισμός και γρήγορα παρακαλώ!

Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στον χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποιά εποχή θα πήγαινες: σε όλες, μια βόλτα δεν βλάπτει..

Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Τα βιβλία μου

Αγαπημένο λουλούδι: Βασιλικός

Αγαπημένη σειρά: Δύο Ξένοι, Τζίζους φρομ Νάζαρετ!

Αγαπημένη ταινία: Τα όμορφα χωριά, όμορφα καίγονται
Αγαπημένο τραγούδι: Πάγωσε η τσιμινιέρα

Αγαπημένο βιβλίο: Το Γεφύρι του Δρίνου

Αγαπημένο ζώο: γατούλες, σκυλάκια, αλογάκια

Αγαπημένο ρούχο: το τζιν μου, 77 ευρώ (κάνε κι αλλιώς με τόσα που έδωσα!)

Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Γκόραν

Αγαπημένος χρώμα: μαύρο, κόκκινο

Αγαπημένο φαγητό: σπανακόρυζο, κοκκινιστό με αρακά.
Με ποιόν χαρακτήρα καρτούν ταυτίζεσαι: Δεν έχω ιδέα!

Κακή συνήθεια: πάφα πούφα

Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: ας πει κανάς άλλος!

Χαρακτηριστικό της προσωπικότητά σου που δεν σου αρέσει; είμαι γκρινιάρα, ξεροκέφαλη και δεν κάνω ποτέ λάθος.
Συνηθισμένη ατάκα: τι με λες?!
Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: εισοδηματίας αλλά ταυτόχρονα να έκανα και τις ιστορικές μου έρευνες

Μεγαλύτερος φόβος: ότι δε θα προλάβω!

Πιστεύες ότι τα κατοικίδια είναι: μπελάς

Καλώ τον Μπολσεβικίδη( να αφήσει για λίγο την Οδύσσεια στα ποντιακά), την Ελληνική Λαϊκή Δημοκρατία, το Μελτέμι, το Φενταγιν και το Γκρέμλιν, αν έχουν κότσια, να παίξουν!

Τρίτη, 22 Απριλίου 2008

Τρόμπα:η λύση στην κατάθλιψη των ημερών

Δε λέω, καλό το Πάσχα, καλός κι ο Τζίζους (ή Τζίζας) φρομ Νάζαρετ αλλά πάντα με πιάνει κατάθλιψη με τόσο θανατικό και κλάμα γύρω μου (για τον Τζίζας). Έπαθε κι ο Γιωργάκης τα κατάγματα, επιβεβαιώνοντας τις υποψίες πολλών ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει ελπίδες με αρχηγό έναν τύπο, ο οποίος την ώρα που κατηφορά την κατηφόρα, πάει να φτιάξει την αλυσίδα στο ποδήλατο, ήμαρτον δηλαδή! Η απελπισία λαμβάνει διαστάσεις αρχαίου δράματος, όταν αναλογιστούμε ότι ένας δεξιός πέφτει από τον τέταρτο και δεν παθαίνει τίποτα και ο Γιωργάκης στο παρά τσακ γλιτώνει από μια πτώση ποδηλάτου!Ξανά ήμαρτον! Χάλια σας λέω οι μέρες ετούτες! Κι όμως! Ήρθε σαν κομήτης, σαν αυγό που σκάει απρόσμενα πάνω σε κάρτες αντιπροσώπων, αυτό, να μας δώσει λίγες ελπίδες! Υπάρχουν κι άλλοι, χειρότεροι από τον ΓΑΠ! (α!περαστικά κιόλα!)

Σάββατο, 19 Απριλίου 2008

Γκούφη, ξέρω γιατί τα πήρες με την πάρτη μας!

Σύντροφοι του καραβανιού, όταν πήγαμε εμείς στο Κούμροβετς, όλα ήταν ήσυχα..Μπορεί και να πιστέψαμε ότι σε εκείνη τη χώρα τίποτα δεν κουνιέται..Κι όμως!!!!Αν πηγαίναμε το καλοκαίρι θα βρίσκαμε όλους αυτούς! Μάλλον για όλους αυτούς και άλλους τόσους σκύλιασε ο Γκούφη!


ΥΓ. Εξαιρετικά αφιερωμένο στους καραβανιστές της ΠΟΔΝ

Δευτέρα, 14 Απριλίου 2008

και το δούλεμα πάει σύννεφο!

Διαβάζοντας το κείμενο του Αμετανόητου για τον ΟΥΤΣΕΚΑ και τα σέρβικα νεφρά, είπα να δω τί γίνεται με αυτό το Δικαστήριο της Χάγης, το οποίο το τελευταίο διάστημα έχει περιπέσει στην αφάνεια, μιας και από τότε που πέθανε ο πιο διάσημος κρατούμενός του, ο Σλόμπο, δεν μας έχει απασχολήσει ντιπ. Κι όμως οι δίκες συνεχίζονται και η μεροληψία επίσης...
Κάποιοι λέγαν ότι το Δικαστήριο αυτό είναι στημένο και ότι οι διακηρυγμένοι στόχοι του (απόδοση ευθυνών, απονομή δικαιοσύνης, συμβολή στην συμφιλίωση κτλ κτλ) είναι μπαρούφες. Ουσιαστικά το δικαστήριο αυτό, συνεχίζει να αποτελεί πεδίο μαστιγώματος των Σέρβων, ωμών εκβιασμών εναντίον των Σέρβων και παραδειγματικής τιμωρίας (των Σέρβων εννοείται). Οι καταδικασμένοι από το δικαστήριο αλλά και τα δικαστήρια της Κραοτίας και της Βοσνίας είναι 699 σέρβοι και 38 συνολικά Κροάτες, Βόσνιοι και Αλβανοί.Οι μεν πετούσαν σφαίρες και οι δε, λουλούδια ένα πράγμα!1000 χρόνια συνολικά καταδίκης για τους Σέρβους και για τους 8 Βόσνιους, τους 26 Κροάτες και τους 3 αλβανούς μόνο 298 χρόνια..
Δε λέω, οι ένοχοι να τιμωρηθούν, διότι γίνανε πολλά και τρελά εγκλήματα, (όχι βέβαια από τους μεγαλύτερους εγκληματίες που γνώρισε η ανθρωπότητα-τους ιμπεριαλιστές και τα στιράκια τους!)αλλά ρε φίλε, εξήγησέ μου τώρα, πώς γίνεται να μη βρίσκεις ούτε ένα ψέγμα στη δράση του αρχηγού του ΟΥΤΣΕΚΑ και τώρα προέδρου του Κοσόβου, Ραμούς Χαραντινάι, να απελευθερώνεις τον Σέφικ Άλιτς, που εγκλημάτησε στην Κράινα το 1995, όταν ο κροατικός στρατός με τις ευλογίες των Αμερικάνων εκδίωξε καμιά 200.000 σέρβους από την Κροατία και έσφαξε όλα τα παππού δια που βρήκε μπροστά του;!
Μάλλον έτσι πιστεύουν οι πεφωτισμένοι άρχοντες του κόσμου ότι επέρχεται η συμφιλίωση.
Και το χειρότερο! Τώρα δικάζονται 3 Κροάτες στρατηγοί και στην Κροατία επικρατεί αναβρασμός και τα'χουν πάρει όλοι, διότι πιστεύουν ότι οι στρατηγοί αυτοί υπερασπίστηκαν την πατρίδα τους (παρένθεση-τον καιρό του πολέμου στην Κροατία, υπουργός άμυνας υπήρξε ο Γκόικο Σούσακ ο οποίος πριν ανεξαρτητοποιηθεί η χώρα διατηρούσε πιτσαρία στο Τορόντο-γνωστός απόγονος φασιστών, αν έχεις το θεό σου!). Νορμάλ μου φαίνεται αυτή η αντίδραση..Και ερωτώ εγώ..Πόσο γίδια μπορεί να είναι οι σέρβοι που εδώ και χρόνια τους εκβιάζει η "Διεθνής Κοινότητα" με τον Κάρατζιτς και το Μλάντιτς, ή μας τους παραδίνεται ή θα σας κάνουμε τη ζωή πατίνι, και αντί να πούνε "βρε άντε και μπιπ μπιπ" κάθονται και κάνουν τουμπεκί?!Τώρα βέβαια, με την ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου, μπήκε το αυγό στον κώλο και οι πρώην δυτικόφιλοι πολιτικοί της Σερβίας γίνανε εν μία νυκτί πολέμιοι της κακιάς Δύσης..Και φυσικά η πάντα αμείλικτη Δύση, δεν έχει πρόβλημα να χαρακτηρίζει εθνικιστές όσους της πάνε κόντρα..(όχι πως δεν είναι, αλλά τότε το είχαν ξεχάσει!)Υπάρχουν και κάποιοι από την άλλη που είναι κολλημένοι, δε πα να γίνει η χώρα τους μια κουκίδα στο χάρτη, δε πα να ξεφτιλίζουν το λαό τους κάθε μέρα, ο δρόμος προς τη Δύση πρέπει να μείνει ανοιχτός!
Τα νεφρά των Σέρβων δώσανε ζωή σε εκατοντάδες άλλους ανθρώπους..Δε βαριέσαι..Στον έρωτα και στον πόλεμο όλα επιτρέπονται..Κάπως έτσι θα το σκέφτηκε και η Ντελ Πόντε, αυτό το ξανθό κάτι-ανάμεσα-σε-κορίτσι-και-αγόρι..
Έτσι έχουν τα πράγματα στα υπόδουλα Βαλκάνια, που ένας χοντρός και απαίσιος δήμιος του δικού μας λαού (Τσόρτσιλ) τα χαρακτήρισε μπαρουταποθήκη πριν πολλά χρόνια..Από πάντα γεμίζανε άλλοι με μπαρούτι τις καρδιές των ανθρώπων σε αυτή τη χερσόνησο και είναι οι ίδιοι που έρχονται τώρα να πουλήσουν συμπάθεια σε καταπιεσμένους, αφού πρώτα κέντησαν με περισσή αγάπη τα δεσμά τους. Το Δικαστήριο της Χάγης και το ποιόν του, είναι μόνο ένα μικρό παράδειγμα στη θάλασσα της αδικίας που ξερνάνε τόσα χρόνια οι ιμπεριαλιστές, αυτοί που σήμερα φτιάχνουν ή διαλύουν κράτη, αυτοί που αναζητούν μειονότητες και προβλήματα, αυτοί που κόπτονται για το καλό μας. Υποκρισία!Και για όσους τσιμπάνε, για όσους παίζουν το παιχνίδι τους, για όσους τους υπηρετούν, ντροπή!Η Γιουγκοσλαβία για τους ιμπεριαλιστές αποτελεί "σχολείο, που πήραν μαθήματα", κατά τα δικά τους λεγόμενα..ωραία..Πήραμε και μεις όμως πολλά μαθήματα, να ναι σίγουροι!

Παρασκευή, 11 Απριλίου 2008

καραβάνι αλληλεγγύης της ΠΟΔΝ

Δεν ξέρω τι να πρωτογράψω για το καραβάνι αλληλεγγύης στα Βαλκάνια..Ήταν από τις πιο συναρπαστικές εμπειρίες της ζωής μου..Τα χιλιόμετρα ήταν άπειρα, οι δρόμοι (πιο σωστά-οι καρόδρομοι)δεν τελείωναν ποτέ, η ταλαιπωρία απίστευτη, κι όμως άξιζε την κάθε σπιθαμή που διανύσαμε στη βαλκανική μας χερσόνησο!
Αφού περάσαμε τη Βουλγαρία, τα σύνορα με τη Σερβία (λαδώνοντας έναν μπάστο σέρβο με φυστίκια-ευτυχώς δεν πήρε τα αγαπημένα μου κάσιους!), φτάσαμε Βελιγράδι. Την επόμενη μέρα συναντηθήκαμε με την SKOJ (Ένωση Κομμουνιστικής Νεολαίας Γιουγκοσλαβίας)και στη πλατεία της Σλάβια, πραγματοποιήσαμε την κινητοποίησή μας, ανοίξαμε το τεράστιο πανώ της ΠΟΔΝ και επειδή δε μας άφησαν να πάμε στην αμερικάνικη πρεσβεία (θα σας μπουζουριάζουμε παιδιά και είστε κρίμα, μας είπαν) κάναμε μια γύρα ένα τετράγωνο με τους σέρβους συντρόφους. Ακολούθησε συζήτηση για τις εξελίξεις στα Βαλκάνια και η πάντα τρομερά χρήσιμη ανταλλαγή εμπειρίας για τα διάφορα ζητήματα που απασχολούν την σέρβικη κοινωνία, τη νεολαία κτλ. Προλάβαμε και ήπιαμε έναν καφέ, πριν ξεκινήσουμε το (μαρτυρικό) ταξίδι προς Κροατία...


Κροατία λοιπόν..Χώρα με πλούσια συντηριτική παράδοση!Γνωστή για το αμαρτωλό της παρελθόν κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Εδώ και 17 χρόνια, από τότε που έγινε ανεξάρτητη, το πάνω χέρι το έχουν οι συντηριτικοί του HDZ, οι οποίοι τώρα έβαλαν τη μάσκα του νορμάλ δεξιού, κρύβωντας το εθνικιστικό και βαθειά συντηρητικό τους πρόσωπο. Έξω δηλαδή το παίζουν φιλελεύθεροι δημοκράτες, μέσα είναι Πατρίς-Θρησκεία- Οικογένεια. Πάντα ήθελα να δω πώς έχουν τα πράγματα στην Κροατία και μας έλαχε να βρεθούμε σε αυτή τη χώρα, τη μέρα ο Μπούς έκανε μια βίζιτα στο Ζάγκρεμπ...
Σύνορα Κροατίας, τα μάθαμε καλά, σαν την παλάμη μας!Γίναμε φίλοι με τους μπάτσους τις 5 ώρες και 20 λεπτά που μας κράτησαν για να βεβαιωθούν ότι δεν είμαστε ανατρεπτικά στοιχεία! Σκάσαμε από το κατούρημα και το χαρμάνιασμα για κανα δύο ώρες, μιας και δε μας άφηναν να πάμε ούτε τουαλέτα, ούτε να βγούμε έξω να καπνίσουμε. Ψάξαν τα πράγματά μας, βγάλαν έξω τα πάντα, από τις μπιτζάμες, μέχρι σώβρακα και κάλτσες, ψάχνωντας "ντοκουμέντα". Φέραν και δυο σκυλιά, τον Γκέκα και τον Μήτσο, τα οποία επί μία ώρα μύριζαν το λεωφορείο, τις ζάντες του, τα αμορτισέρ, τη μηχανή, τα πάντα. Δε μας λέγαν ούτε γιατί μας κρατάνε, ούτε ποιός είναι ο υπέυθυνος, ούτε πόσο μαλα@@ες μπορεί να είναι..Στην πρεσβεία μας, που τη βάλαμε να πάρει τηλέφωνο, είπαν ότι είναι έλεγχος ρουτίνας απλά τώρα είναι λίγο πιο αυστηρός, λόγω επίσκεψης Μπους. Βρήκαν και το τεράστιο πανώ της ΠΟΔΝ..Μας είπαν να το ανοίξουμε, αλλά επειδή ήταν τεράστιο βρεθήκαμε όλη η αποστολή να κρατάμε με πολλή περηφάνια το πανώ που έγραφε "Παλεύουμε για ειρηνικά Βαλκάνια, ενάντια στις βάσεις και τον ιμπεριαλισμό" στα σύνορα της Κροατίας..
Τιπ της βραδιάς, ο Κροάτης μπάτσος, Γκούφι..Το ψηλό, ξανθό αγόρι κατευθείαν βγαλμένο από τη σχολή αστυφυλάκων, βλαχαδερό, που δεν ήξερε την Γιουγκοπλάστικα και τον Κούκοτς, γιατί αυτός παρακολουθήσε μόνο ultimate sports, το γίδι, κατέχει το κόπιράιτ της ατάκας "κρος γιορ λέγκς, άμα κατουριέσαι μωρή" και "μην κάνεις το έξυπνο, δις ιζ δε πολίς". Έπεσε πολύ γέλιο, σκεφτόμασταν να παίξουμε μακριά γαϊδούρα αλλά σκεφτήκαμε ότι οι κομπλεξικοί μπάτσοι δε θα εκτιμούσαν το παιχνίδι, πάντως οι κροάτες πρέπει να απόρησαν γιατί αυτά τα παιδιά δεν τουρτούριζαν από το φόβο τους, απεναντίας περνούσαν καλά και όλο γελούσαν... Αφού πέρασαν οι 5 ώρες και τα είκοσι λεπτά, πήγαμε να φύγουμε αλλά το λεωφορείο δεν έπαιρνε μπρος, και έτσι τα αγόρια μας αναγκάστηκαν να το σπρώξουν!Ευτυχώς πήρε και φύγαμε για Ζάγκρεμπ με συνοδεία μπάτσων φυσικά, μη και κάνουμε τίποτα το ανατρεπτικό στο δρόμο!


Το επόμενο πρωί, σηκωθήκαμε να πάμε να βρούμε τους Κροάτες συντρόφους..Ω ναι!Ήταν το πιο ωραίο θέαμα της ζωής μου!Κροάτες κομμουνιστές!Υπάρχουν και αντιστέκονται, παρόλα τα προβλήματα, παρόλη την τρομοκρατία!Με συνοδεία μπάτσων, μην και κάνουμε τίποτα ανατρεπτικό στο δρόμο, πήγαμε στη συνάντηση. Αφού τελείωσε η συνάντηση με τα παιδιά στην αίθουσα του κέντρου της Τσέχικης μειονότητας, φύγαμε και με συνοδεία των ξενερωμένων πλέον μπάτσων (γιατί τελικά δεν ήμασταν τόσο ανατρεπτικοί και τζάμπα τους τρέχανε, όπως είπαν), πήγαμε στο νεκροταφείο του Μιρογκόι..Ανάμεσα στο μνημείο για τα θύματα του φασισμού, που το είχαν ανατινάξει πριν δυο χρόνια, τους λιτούς τάφους των παρτιζάνων με τα λουλούδια, που κάποιος αμετανόητος άφησε, βρήκαμε και τον τάφο του Ντάζεν Πέτροβιτς...Ένα όνειρο ζωής πραγματοποιήθηκε!Άφησα μια μικρή πετρούλα, γιατί δεν είχα ούτε λουλούδι, ούτε κεράκι..



Έπειτα πήγαμε στο χωρίο που γεννήθηκε ο Τίτο, χωρίς μπάτσους αυτή τη φορά, αν και μας περίμεναν άλλοι μπάτσοι εκεί στο χωρίο..Κάτσαμε, τα είπαμε με τους συντρόφους, χωρίς άγχος και μετά από κάποιες ώρες ξεκινήσαμε το (μαρτυρικό και ατελείωτο) ταξίδι για Βουκουρέστι...

Πηγαίναμε, πηγαίναμε, πηγαίναμε, πηγαίναμε κανα 20ωρο στους καρόδρομους, όταν επιτέλους φτάσαμε στα σύνορα Σερβίας-Ρουμανίας..

Και τι γίνεται εκεί;!Μας λένε οι ρουμάνοι, κατεβείτε, βγάλτε τα πράγματα και περιμένετε!Όχι ρε φίλε, λέμε, χέσε μας και συ τώρα!Ευτυχώς οι ρουμάνοι ήταν πιο κουλ από τους κροάτες, μας δώσαν και λεφτά να πάρουμε καφέ!Είχε πέσει σύρμα για το λεωφορείο μας παντού αλλά φαινόταν ότι οι ρουμάνοι απλά εκτελούσαν εντολές και όχι θεάρεστο έργο, όπως οι Κροάτες! Μετά άπό 2 ώρες και 30 λεπτά μας άφησαν να φύγουμε, οι ευγενέστατοι κατά τα άλλα ρουμάνοι...
Πηγαίναμε, πηγαίναμε, πηγαίναμε και με 7 ώρες καθυστερηση φτάσαμε στο Βουκουρέστι, το οποίο ήταν γεμάτο με σημαίες του ΝΑΤΟ, λόγω συνόδου, εκεί ντε που ο Κωστάκης είπε το αθάνατο ΟΧΙ στην είσοδο των βλαχαδερών σκοπιανών στο ΝΑΤΟ..Επειδή αργήσαμε να φτάσουμε κάναμε μόνο τη συζήτηση με τους ρουμάνους συντρόφους, φάγαμε και ξεραθήκαμε στο ύπνο...


Την επόμενη μέρα, αφού αποχαιρετήσαμε τους συντρόφους από τις άλλες χώρες, ξεκινήσαμε να έρθουμε Ελλάδα. Η Βουλγαρία ήταν πανέμορφη, ο ήλιος έλαμπε και μετά από κάμποσες ώρες φτάσαμε στα σύνορα της Ελλάδας..Έδωσα περιθώρειο στον έλληνα μπάτσο 4 λέπτα για τον έλεγχο των διαβατηρίων, αλλιώς θα τα έκανα όλα καλοκαιρινά, θα την πλήρωνε αυτός για όλους τους αλλοδαπούς συναδέλφους του! Στα 5 λεπτά είχαμε φύγει...
Πέρα από την καταδίκη του ιμπεριαλισμού, που τόσο έχει ματώσει τη χερσόνησό μας, την έκφραση αλληλεγγύης τόσο στους συντρόφους που δρουν κάτω από απίστευτες συνθήκες τρομοκρατίας και αναμετριούνται με αμέτρητες δυσκολίες καθημερινά αλλά και στους λαούς της περιοχής, πήρα και γω πολύ κουράγιο από αυτό το καραβάνι..Γιατί πλέον ξέρω, το είδα με τα μάτια μου..πρώτον, φοβούνται, μας τρέμουν!Για αυτό και αντιμετώπιζαν 20 παιδιά λες και ήμασταν δεν ξέρω γω τι. Φοβούνται, ακόμα και δυο τρία παιδιά στη χώρα τους, που πάνε κόντρα στο ρεύμα. Δεύτερο, είναι αυτά τα δυο τρία παιδιά, οι σύντροφοί μας που συνατήσαμε στην Κροατία, οι διψασμένοι και τρελλαμένοι Σέρβοι σύντροφοι, που μου δώσαν εμένα το περισσότερο κουράγιο..Γιατί ξέρω ότι τα αγαπημένα μου Βαλκάνια, η αγαπημένη μου Γιουγκσλαβία θα βρει τη λύση και τη λύτρωση από τα δεσμά και τη μπότα του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και των ΗΠΑ μόνο μέσα από τη δράση τη δική τους..Ακόμα και τώρα, που είναι λίγοι και αδύναμοι, ακόμα και τώρα που μπορεί να φοβούνται, υπάρχουν και αντιστέκονται..Υπάρχουν και δείχνουν το δρόμο. Τι πιο αισιόδοξο από το να ξέρεις πως αυτή την ώρα που εσύ γράφεις ή διαβάζεις, κάποιοι άνθρωποι στη γειτονιά σου παλεύουν για τον ίδιο στόχο όπως και συ, για Βαλκάνια ειρηνικά, χωρίς βάσεις, χωρίς ξένους στρατούς, χωρίς φτώχεια, για την ειρήνη, τη φιλία, τα δικαιώματα του εργαζόμενου κοσμάκι!
Συνεχίζουμε όλοι λοιπόν, ακόμα πιο αισιόδοξα, με περισσότερο πείσμα, ο καθένας στη χώρα του, για να προσφέρουμε όλοι το λιθαράκι μας, για να γυρίσει ο ήλιος, για να ξημερώσει άνοιξη στην πανέμορφη χερσόνησό μας, στον κόσμο ολόκληρο!


ΥΓ. Οι φωτό είναι από το φλικρ, του Τεό, σε επόμενα κείμενα θα έχω πιο πολλές καθώς και περισσότερες λεπτομέριες τόσο για την κατάσταση στις χώρες που επισκεφτήκαμε, όσο και για το περιεχόμενο των συναντήσεων.

Τρίτη, 8 Απριλίου 2008

Η Παρτιζάνα επέστρεψε στα παλιά της λημέρια...

Έλειψα μερικές μέρες, γιατί έκανα τουρ στα παλιά μου λημέρια..Περισσότερες λεπτομέρειες από Πέμπτη, να περάσουν και οι φοιτητικές, όπου όλοι το μπουμπουνάμε δαγκωτό ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗ!
Για μια πρώτη γεύση, δείτε τη φωτό εδώ..