Πες τα ρε Μπέρτολ!

Ανταποκρίνομαι στο κάλεσμα του χαμόγελου (το λινκ του στην κατηγορία Γκρίνια!)


Εγκώμιο στη μάθηση

Μάθαινε και τ' απλούστερα! Γι' αυτούς
που ο καιρός τους ήρθε
ποτέ δεν είναι πολύ αργά!
Μάθαινε το αβγ, δε σε φτάνει, μα συ
να το μαθαίνεις! Μη σου κακοφανεί!
Ξεκίνα! Πρέπει όλα να τα ξέρεις!
Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.

Μάθαινε, άνθρωπε στο άσυλο!
Μάθαινε, άνθρωπε στη φυλακή!
Μάθαινε, γυναίκα στην κουζίνα!
Μάθαινε, εξηντάχρονε!
Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.
Ψάξε για σχολείο, άστεγε!
Προμηθεύσου γνώση, παγωμένε!
Πεινασμένε, άρπαξε το βιβλίο: είν' ένα όπλο.
Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.

Μην ντρέπεσαι να ρωτήσεις, Σύντροφε!
Μην αφεθείς να πείθεσαι
μάθε να βλέπεις συ ο ίδιος!
Ό,τι δεν ξέρεις ο ίδιος
καθόλου δεν το ξέρεις.
Έλεγξε το λογαριασμό
εσύ Θα τον πληρώσεις.
Ψάξε με τα δάχτυλα κάθε σημάδι
Ρώτα: πώς βρέθηκε αυτό εδώ.
Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.

Σκουπίστε και τελειώσατε!

Δεν είναι μόνο ο μικρός μαθητής από την Αρμενία που κινδυνεύει να απελαθεί..Είναι και οι Αφγανοί πρόσφυγες που τους μαζεύουν στην Πάτρα...Πολιτισμένη ΕΕ! Όλοι είναι παράνομοι στο βασίλειό σου! Όσοι αγωνίζονται για μια καλύτερη ζωή, όσοι αναζητούν μια καλύτερη ζωή..

Παλαιστίνη...

Στην Παλαιστίνη πάλι αργοπεθαίνουν τα παιδάκια...1,5 εκατομμύρια άνθρωποι μείναν χωρίς φως, νερό, καύσιμα και φάρμακα. Γιατί θέλουν να ζήσουν σαν άνθρωποι! Τι λαός! προσκυνώ τη χάρη του...

Τρελά αγόρια!

Ο ένας, γνωστός και ως εθνικός βιβλιοπώλης, με το ύφος του τυπά που μονίμως προσπαθεί να αποφύγει τη φράντζα που πέφτει στα μάτια του, το τρελό αγόρι ο Άδωνης, μας απείλησε! Τέλεψε, λέει, η ιδεολογική ασυλία που έχει επί χρόνια το ΚΚΕ,από τις εκλογές του 2007! και ότι η «εποχή της σιωπής προς το ΚΚΕ τελείωσε» γιατί «ο λαός έδωσε φωνή και στην άλλη πλευρά»! Τι με λες?! Τόοοοσα χρόνια αγκομαχούσε η ακροδεξιά υπό την μπότα των κομμουνιστών σε αυτή τη χώρα...Και γω που νόμισα ότι εμείς χάσαμε στον Εμφύλιο, εμείς γεμίζαμε τα ξερονήσια, εμείς γεμίζαμε τις φυλακές και εμείς στηνόμασταν στα εκτελεστικά αποσπάσματα...Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι παρ όλη την απόλυτη επικράτηση των προγόνων του Άδωνη (και όχι μόνο), παρ όλη τη στήριξη που τόσο απλόχερα τους έδωσαν οι εγγλεζο-αμερικάνοι, ο λαός δεν ανέχθηκε ποτέ αυτά τα ξενόφερτα ξόανα Τι πίκρα κι αυτή Άδωνη!

Το άλλο τρελό αγόρι, που θα φάμε στη μάπα, αυτός ο χάχας ο Αλέξης, που δεν κατάφερε να μείνει πίσω από τις λέξεις αλλά το ξεστόμισε φόρα παρτίδα, το είπε κι αυτός: θέλει να πεθάνουμε, να ηττηθούμε! Αλλιώς δε γίνεται χωριό! Αχ Αλέξη, τρελό αγόρι, γιατί το είπες αυτό;! Τώρα πώς να σε πιστέψω, εγώ, η ανυποψίαστη παρτιζάνα, ότι με αγαπάς κι ότι με θέλεις δίπλα σου, στο δρόμο του αγώνα (στις πορείες της ΓΣΕΕ "ευχαριστούμε κύριε Πρόεδρε για τα 0,77 λεπτά αύξηση") και της παγκόσμιας επανάστασης (γιατί άμα δεν είναι παγκόσμια εγώ δε βγαίνω από το σπίτι να ξέρεις..) όταν μου λες ότι θέλεις να ηττηθώ! Πρόβλημα χοληστερίνης δεν έχεις Αλέξη, αλλά είναι τόσο μπαγιάτικος ο κουραμπιές που προσφέρετε που μπορεί να πάθει κανείς καμιά δηλητηρίαση!

κατά τα άλλα, όλα δουλεύουν ρολόι...Έχω να μας δω στην τηλεόραση από τις εκλογές! Αλλά δε μου λείπουμε γιατί δε χάνω ποτέ τα ντοκιμαντέρ στην ΕΤ3, που αποκαλύπτουν την αιτία όλων των δεινών: Ο Μαο σύντροφοι ήταν δυσκοίλιος...Γι αυτό και γω το Σάββατο θα δώσω τον Οδηγητή σε όλους τους φίλους μου!

Ο Πρέντραγκ, Το Σαράγεβο και Εγώ..

Πέρασαν τόσο χρόνια φίλε μου...Πολλά χρόνια, κοντά δέκα, από κείνες τις μέρες που κάναμε βόλτες στο Βελιγράδι..Νύχτα στον πεζόδρομο, να περπατάμε και να σε ρωτάω "γιατί δε γυρίζεις;". Πού να γυρίσεις και συ..Κι όμως, τα κατάφερες, πήγες έστω και για λίγο, χτύπησες την πόρτα που πριν 15 χρόνια αναγκάστηκες να κλείσεις βιαστικά, να αφήσεις τα παιδικά σου χρόνια να τα ρημάζει ο πόλεμος, χτύπησες την πόρτα και άνοιξε ο πατέρας σου...όπως τότε που γύριζες από το σχολείο, από τις βόλτες με τους φίλους σου..Δε θα γυρίσεις, το ξέρω..Το πήρα απόφαση, μεγάλωσα βλέπεις και έμαθα ότι οι παιδικές επιθυμίες μου δε θα πραγματοποιηθούν..Κανείς δε θα γυρίσει..Ίσα ίσα, μπορεί να φύγουν κι άλλοι, έτσι μας καταδίκασαν αυτοί που γεμίζουν τη μπαρουταποθήκη κάθε τρεις και λίγο. Και φροντίζουν να μην αφήσουν και τίποτα πίσω τους, μόνο χαλάσματα, προτεκτοράτα και δυστυχία, φτώχεια, ανεργία και καμιά εκατοντάδα ΜΚΟ, να σας λένε πως πρέπει να αγαπάτε το γείτονα, λες και δεν ξέρατε τόσα χρόνια...λες κι ο πόνος δεν είναι πιο βαρύς επειδή με το γείτονα πολέμησες. Ξέρω πως ούτε εσύ θα γυρίσεις, ούτε θα ξανακυματίσει η σημαία με το κόκκινο αστέρι στα Βαλκάνια, κι ας είναι τόσο αναγκαίο, κι ας είναι το μόνο που μένει να γίνει...Θα μείνω εδώ φίλε μου, να σε περιμένω, την επόμενη φορά που θα γυρίσεις έστω και για λίγο, να συνεχίσουμε τη βόλτα μας, θα μείνω εδώ να διαβάζω και να γράφω για την πατρίδα σου, τη μεγαλύτερη χώρα των Βαλκανίων, να θυμάμαι και να μελαγχολώ κάθε φορά που ακούω το Yugo 45...

"Τώρα είναι πολύ καλύτερα

νέα πόλη και νέο διαμέρισμα,

ο μπαμπάς υπουργός στο καντόνι,

αλλά εμένα στο κεφάλι μου

πάντα μένει η ίδια εικόνα,

η ίδια γεύση,

το παλιό σπίτι, ο μικρός κήπος

και εκεί το Yugo 45".

"Sad je mnogo bolje,

novi grad i novi stan,

stari nam je posto kandonalni ministar,

ali meni je u glavi uvijek ista slika,

isti fles,

stara kuca, mala basta,

i u njoj Yugo 45"

Σήμερα γιορτάζω!

Σήμερα γιορτάζω, 28 Δεκέμβρη, των εν Νικομηδεία καέντων δισμυρίων μαρτύρων...Η γιαγιάκα μου , που μας άφησε πριν κανα δίμηνο, αν και της εκκλησίας φανατικιά μέχρι αηδίας, πάντα λάθος μέρα μου έλεγε τα χρόνια πολλά! Φέτος έμαθα και γω πότε ακριβώς γιορτάζει το περίεργο όνομά μου! Μου πήρα δώρο σταράκια, άργησα θα πείτε καμιά δεκαετία να τα πάρω αλλά κάλιο αργά παρά ποτέ!

Καλή χρονιά σε όλους!

Τα Χριστούγεννα μιας άφραγκης...

Φράγκο δεν έχω και πάλι...Και δε θα πάρω ούτε μια μπλουζίτσα, ούτε μια φουστίτσα, ούτε τα σταράκια που έβαλα στο μάτι...Μήπως να βγω για κάλαντα να βγάλω κανα φράγκο?! Μελαγχόλησα....