Απάντησαν και οι Ιρλανδοί

Κι αυτή είναι η απάντηση του ιρλανδικού λαού!


ΟΧΙ, ΟΧΙ, ΟΧΙ, ΟΧΙ, ΟΧΙ, ΟΧΙ, ΟΧΙ και ξανάμανά ΟΧΙ!
Την Τρίτη στη Σαλονίκη στις 7:30 στο Άγαλμα!

Αυτή είναι η απάντησή μου

Αυτή είναι η απάντησή μου σε αυτά τα καλόπαιδα στην ΕΕ που θέλουν να δουλεύουμε 65 ώρες την εβδομάδα..Και στα αγγλικά, για όποιον δεν καταλαβαίνει και με την εξής συμπλήρωση...Για μαλάκες ψάχνετε?!



Εδώ για περισσότερα και εδώ για ακόμα περισσότερα..

το ποδόσφαιρο και γω

Στο Euro του 1992 ήμανε μικρή και έτρωγα πολλές φλασίες. Δε θυμάμαι γιατί άλλα πήρα το πρόγραμμα όλων των αγώνων και είπα θα κάτσω να δω όλα τα παιχνίδια. Ενθουσιάστηκα, πήρα και το άλμπουμ και άρχισα να μαζεύω τα αυτοκόλλητα. Είχε και ο αδερφός μου ένα άλμπουμ με αυτοκόλλητα από το Μουντιάλ του Μέχικο και ήθελα και γω το δικό μου. Βρήκα και την ομάδα που θα υποστήριζα..Δανία και τα μυαλά στα κάγκελα. Το κριτίριό μου δεν είχε να κάνει σε καμιά περίπτωση με τις ποδοσφαιρικές μου γνώσεις, απλά οι Δανοί εκείνη τη χρονιά είχαν πει ΌΧΙ στη Συνθήκη του Μάαστριχτ και συμπέρανα ότι πρέπει να είναι πολύ φοβεροί τύποι!Άκουγα επίσης ότι τους μάζεψαν τελευταία στιγμή από τις παραλίες, για να αντικαταστήσουν την Γιουγκοσλαβία που αποκλείστηκε λόγω του πολέμου και φαναταζόμουν τους Δανούς να πίνουν φραπέ στην ξαπλώστρα και να καντηλιάζουν τον προπονητή, ο οποίος με τις Μιτσούκο έτρεχε πάνω στην καυτή άμμο για να τους πει ότι πρέπει να φύγουν!Φανταζόμουν ότι τα χαν πάρει άγρια που ξεβολεύτηκαν έτσι, μετά όμως έμαθα ότι οι Δανοί δεν είναι ΄Ελληνες για να έχουν τέτοια αντίδραση...
Δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί απέκλεισαν την Γιουγκοσλαβία και είπα να το ψάξω λίγο καλύτερα..Άκουγα από την προηγούμενη χρονιά ήδη για κάτι Κροατίες και κάτι Σλοβενίες αλλά νόμιζα ότι ήταν αφρικανικά κράτη, μιας και πάνω από το κεφάλι μου πάντα βρίσκονταν η Γιουγκοσλαβία, συγκεκριμένα βρίσκονταν 55 χιλιόμετρα από το εργοστάσιο της Σιδενόρ, όπως με πληροφορούσε σχετική πινακίδα καθώς πηγαίναμε στο χωριό μου: Γιουγκοσλαϋία 55. Για να θυμάμαι τα νέα κράτη που προέκυψαν είπα στον αδερφό μου να μου τα πει και γω τα αντέγραφα πολλές φορές για να τα θυμάμαι..Μάλλον τα αντέγραψα παραπάνω από όσο έπρεπε...Μάλιστα είχα βγάλει και ένα πένθιμο τραγουδάκι για τη Γιουγκοσλαβία και το τραγουδούσα στην ανηψιά μου που ήταν δυο χρονών τότε, κάθε φορά που της έδειχνα το άλμπουμ με τα στίκερς..Και ήταν τόσο ωραίο το τραγουδάκι μου (ή ανηψιά μου έτρωγε κι αυτή φλασιές) και μου έλεγε "Ξαναπές το!".
Μα τι φταίνε αυτοί που γίνεται πόλεμος στη χώρα τους έλεγα. Εμ σκοτώνονται εμ τους τιμωρούν και δεν τους αφήνουν να παίζουν ποδόσφαιρο;!τότε ήταν που έμαθα για τους τρισκατάρατους Σέρβους, που φταίγαν για όλα..Βέβαια, η πραγματική ενασχόληση με το θέμα ήρθε λίγο μετά, όταν ο Μπόμπαν Γιάνκοβιτς, παίχτης του Πανιωνίου κουτούλησε το κεφάλι στη μπασκέτα από τα νεύρα του και έμεινε ανάπηρος..τότε είχα πάθει σοκ και είπα "ρε τι τραβά ο άνθρωπος!Δε φτάνει που δεν έχει πια χώρα, έμεινε και ανάπηρος!Τι δυστυχία!" και έκανα το λάθος να κατεβάσω τη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδια και να μάθω για τη Γιούγκα..Ακόμα μαθαίνω..
Τελευταία φορά που θυμάμαι να είχα δει ποδόσφαιρο ήταν το 1988, τελικός ΕΣΣΔ-Ολλανδία. Είχαν έρθει και δυο φίλοι της αδερφής μου, πριν αποχωρήσουν για το ΝΑΡ, για να δουν τον τελικό.. Εγώ ήμαν με την Ολλανδία γιατί με άρεσε ο Φαν Μπάστεν..Οι άλλοι ήταν φυσικά με την ΕΣΣΔ, πριν αρχίζουν να την βρίζουν πιθανά..Εγώ την αγαπούσα την ΕΣΣΔ και τον Ντασάεφ,( ο καλύτερος, μετά τον Λεβ Γιασίν , το θεό που είχα και φωτογραφία του) αλλά τότε ήμαν με την Ολλανδία..
Η Δανία το πήρε τελικά το κύπελο και γω θεώρησα ότι η μοίρα τιμώρησε όλους αυτούς τους παράγοντες που απέκλεισαν τη Γιούγκα και θέλαν να επιβάλλουν και το Μάαστριχτ..Μετά έμαθα ότι μπορούν και άλλοι τύποι να κερδίσουν το Euro από σπόντα, όπως η Ελλάδα για παράδειγμα..
Είναι ωραίο το ποδόσφαιρο..Στο γήπεδο πήγα δυο τρεις φορές μόνο αλλά στην τηλεόραση κάθομαι συχνά και βλέπω. Μου αρέσει όταν όλοι τρέχουν πάνω κάτω, όταν ζβαγκανάνε τα σουτ από το διαόλου τη μάνα και μπαίνουν, όταν ένας παίχτης περνάει όλους τους αντιπάλους και σκοράρει, οι στημένες φάσεις και το ένα-δύο, τσακ-τσακ-και-γκολ.
Τώρα θέλω να κερδίσει η Ελλάδα ξανά..για ένα και μοναδικό λόγο..Θέλω να δω αν η MediaMarket, επιστρέψει τα μετρητά από τις τηλεοράσεις που θα πουλήσει, σύμφωνα με τη διαφήμηση..Πιστέυω ότι ο μαγαζάτορας θα παίξει και ένα στοίχημα, καλού κακού, για να του κάτσει και έτσι να μην μπει μέσα σε περίπτωση που κερδίσει ξανά η Ελλάδα.

Για το βιβλίο, το ψωμί και τον καθαρό μας αέρα...

Όταν φοιτητές βγαίνουν στο δρόμο για να υπερασπιστούν το Δημόσιο Πανεπιστήμιο, ενάντια στο ξεπούλημα του, όταν υπερασπίζονται το Δημόσιο Πανεπιστήμιο και απαιτούν να υπηρετεί τις ανάγκες του λαού και όχι του κεφαλαίου, όταν υπερασπίζονται το βιβλίο τους, το δικαίωμα στην ολόπλευρη μόρφωση και στη δουλειά με δικαιώματα, τότε έρχονται τα ΜΑΤ..
Όταν μαθητές απαιτούν ένα σχολείο που θα μορφώνει και δε θα εξοντώνει, όταν απαιτούν ένα σχολείο που θα τους μαθαίνει να σκέφτονται και όχι να τους κάνει το μυαλό κιμά, τότε πάλι έρχονται τα ΜΑΤ..
Όταν εργαζόμενοι, συνταξιούχοι απαιτούν μισθούς και συντάξεις για να ζουν αξιοπρεπώς και να μη μαζεύουν ζαρζαβατικά από τα σκουπίδια των λαϊκών αγορών, όταν απαιτούν να ξεκουραστούν λίγο πριν πεθάνουν και να μη δουλέυουν μέχρι τον τάφο, τότε πάλι έρχονται τα ΜΑΤ..
Όταν ο λαός απαιτεί καθαρό αέρα να αναπνεύσει, να μην παθαίνει καρκίνο από τα σκουπίδια που καίγονται δίπλα του, τότε πάλι έρχονται τα ΜΑΤ..
Γιατί το δικαίωμα στη μόρφωση, στην αξιοπρέπεια και στον καθαρό αέρα, μετατράπηκε από την αστική τάξη, που κυβερνά σε προνόμιο όσων έχουν να το αγοράσουν, σε προϊόν και όσοι δεν έχουν να πάνε να πνιγούν...Γιατί η διεκδίκηση των δικαιωμάτων αυτών μεταράπηκε από το αστικό κράτος σε παρανομία, σε εγκληματική και τρομοκρατική πράξη...
Όταν το λάδι που βάζουμε στις πατάτες μας, δεν είναι λάδι αλλά λάδι που βάζουμε στο μηχανάκι μας, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα για το αστικό κράτος...Όταν όμως λέει ο λαός "δε θα με πεθάνεις εσύ εμένα, ρε κουφάλα!" ή ομοίως "δε θα με κάνεις ντουβάρι , ρε κουφάλα" ή "δε θα με καταδικάσεις να ζω σαν φάντασμα σε τούτο το ντουνιά, ρε κουφάλα", τότε το αστικό κράτος έχει πρόβλημα..Τότε γίνεται αμείλικτο..Τότε ανοίγει κεφάλια, παιδιών, νεαρών, παππούδων..τότε το αστικό κράτος σκοτώνει!Όπως τη γυναίκα στη Λευκίμμη..
Όταν το κράτος ανοίγει κεφάλια, όταν το κράτος στερεί από δυο παιδιά τη μάνα τους, όταν το κράτος σε καταδικάζει να ζεις με 500 ευρώ και να λες κι ευχαριστώ, τότε αυτό το κράτος δεν υπάρχει εκεί για σένα..Υπάρχει για κάποιον άλλον, για κάποιον που έχει να αγοράσει, για κάποιον που θέλει να αγοράσει και να βγάλει κέρδος από το δικό σου το αίμα, τη δικιά σου περιουσία, το δικό σου τον ιδρώτα..
Δεν περιμέναμε να πεθάνει κόσμος για να το πάρουμε απόφαση..Εκατομμύρια ανθρώπων όλους αυτούς τους αιώνες που υπάρχει ο καπιταλισμός πεθάναν κάτω από την ορατή ή αόρατη μπότα του..Τώρα όμως, είναι που πρέπει να πεθάνει και η τελευταία αυταπάτη!Ή αυτοί ή εμείς!Για το βιβλίο, το ψωμί και το καθαρό μας τον αέρα, μίσος και οργή, ανελέητο μίσος και αγώνας!

Νέο παιχνίδι-παπαρολογία!

Νέο παιχνίδι, παπαρολογίας! Γράφεις τέσσερα πράγματα για σένα εκ των οποίων μόνο ένα είναι αλήθεια..Εσείς, λέει θα πρέπει να μαντέψετε, ποιό είναι η αλήθεια..Ανταποκρίνομαι λοιπόν στην πρόσκληση της Μαρίας της Τρελέγκω, που το αγαπημένο της περιοδικό είναι το Μαντάμ Φιγκαρό και έχουμε και λέμε...
1) Με υιοθέτησαν από ορφανοτροφείο του Σαράγεβο, όταν ήμανε μικρή.
2) Η δουλειά μου κατατάσσεται στα βαρέα και τα ανθυγιεινά (και με την παλιά και με την καινούργια λίστα).
3)Είμαι πιο ωραία από την Καϊλή και με ύψος κοντά δύο μέτρα.
4)Το αγαπημένο μου περιοδικό, όταν ήμανε μικρή, ήταν το Τρίποντο.

Καλώ τον Μπολσεβικίδη, τον Άθλιο, τον Ερυθρό, τον Χαμόγελο και τη Ρεφορμιστική Παλιόμυγα να παίξουν κι αυτοί!

Αιώνια ερωτήματα

Τελικός Γιουροβίζιον αύριο και έχω την εντύπωση ότι φέτος δεν μας τα έσπασαν πάρα πολύ με το ζήτημα..Πάλι καλά!Έχω όμως κάποιες απορίες σχετικά με αυτήν την πανηλίθια φιέστα. Και ερωτώ: πώς είναι δυνατόν οι χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας, αφού σφάχτηκαν μεταξύ τους για καμιά δεκαετία, τώρα να στέλνει η μία στην άλλη δωδεκάρια? Γιατί το Μαυροβούνιο επιμένει να στέλνει τραγουδιστές-αδερφές, με βγαλμένα φρύδια και μούσκούλα? Πόσο επηρεάζουν οι πολιτικές εξελίξεις τους δημιουργούς της Σερβίας και γράφουν στίχους, όπου και εκφράζεται η επιθυμία από τη γκόμενα "να την ξυπνήσεις την ημέρα του Βίτνοβνταν- τότε που οι Σέρβοι τον ήπιαν από τους Οθωμανούς στη μάχη του Κοσσυφοπεδίου πριν 500 χρόνια-, για να τον ξαναδεί (τον γκόμενο προφανώς)"? Πώς θα αντιδράσει η Διεθνής Κοινότητα και οι τηλεθεατές στη Δυτική Ευρώπη σε αυτήν την προσπάθεια της Σερβίας να πολιτικοποιήσει το κλίμα? Γιατί ενώ η Σερβία μέχρι και τώρα που μιλάμε είναι ο κακός της υπόθεσης και όλοι οι Σέρβοι είναι αιμοβόροι και αιμοσταγείς, πέρσι κέρδισε το διαγωνισμό? Γιατί η Ελλάδα, ενώ κάθε χρόνο στέλνει πανηλίθια τραγούδια καταφέρνει και δεν βγαίνει τελευταία? Η Κύπρος τώρα που ξανακόπηκε, δικαιούται να μας ψηφίσει? Είναι η Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν και το Ισραήλ στην Ευρώπη ή τζάμπα τα πήρα τα πτυχία μου? Το Σαν Μαρίνο πού είναι? Η Ανδόρα πόσους κατοίκους έχει και κάθε χρόνο στέλνει άλλον τραγουδιάρη? Ποιός κάθεται και βλέπει Γιουροβίζιον και κυρίως ποιός κάθεται και ψηφίζει? Πού είναι η Δάφνη Μπόγκοτα? Υπάρχει η κατάρα της Μπόγκοτα? Η Καλομοίρα τελικά είναι ακόμα παρθένα? Γιατί οι περισσότεροι τραγουδιστές των άλλων χωρών παίρνουν μέρος σε διαγωνισμούς τραγουδιού, είναι σπουδαστές μουσικών σχολών, ξέρουν και από ένα όργανο και οι έλληνες τραγουδιστές είναι απαίδευτοι? Δεν έχουμε μουσικές σχολές στην Ελλάδα? Ποιό το επίπεδο των μουσικών σχολών της Ευρώπης και έχουν τόσο ηλίθιους μαθητές? Ποιός σκέφτηκε τη Γιουροβίζιον? Να βγω ή να μη βγω το Σάββατο το βράδυ?

ΥΓ. Τι θα γινόταν αν στέλναμε το "Αχ Έρωτα" στη Γιουροβίζιον?!

Μυαλό δεν έμεινε!

Απόλλωνα από την Καλαμαρία (Πόντο), μου χεις πάρει τα μυαλά λέμε!!!!



Ευχαριστώ τον Άθλιο για το δώρο, το οποίο πραγματικά δεν μπορούσα να κρατήσω μόνο για την πάρτη μου!Θεϊκό!!!!